مردها بوی فاضلاب می‌دهند

زن وارد اتاقِ من و مرد دیگر می‌شود. می‌گوید: «این اتاق چه قدر بوی مرد می‌ده!»

مرد دیگری که پشت یکی از سیستم‌ها نشسته، می‌گوید: «بوی فاضلابه.»

۱۰ نظر ۷ موافق ۳ مخالف

آمیختگی

یک روز یک لیست می‌نویسم. یک لیست از تمام زنانی که روزی دوست داشته‌ام. مهم نیست بخاطر مانتوی مرتب‌شان بوده باشد یا تار مویی که روی صورت‌شان آمده‌باشد یا طرز به دست گرفتن قاشق و چنگال. مهم این است که بخاطر چیزی که برایم مهم بوده است، دوست‌شان داشته‌ام. سیمین می‌گوید پسرها زیاد این‌طوری می‌شوند. در غریزه‌شان است که برای جفت‌گیری‌شان دنبال ماده‌‌های خوب بگردند. آن‌هایی که مادران بهتری خواهند بود. عشق و شهوت غریزی در انسان جوری به هم آمیخته‌اند که نمی‌شود به این راحتی‌ها از هم تفکیک‌شان کرد. مثل خمیر سرخ و خمیر سفید که در کف یک دست بگذاری‌شان و در هم غلت‌شان بدهی. و بعد مشت دستت را باز کنی و ببینی رفته‌اند توی همدیگر. عشق و غریزه همین‌قدر در هم آمیخته‌اند. نمی‌دانی بخاطر بوسه‌ای که در فلان فیلم دیده‌ای داری به فلانی جور دیگری نگاه می‌کنی یا واقعا برایت مهم است که امروز چه حالی دارد.

سیمین فارغ از تمام اطوارهای فمینیستی‌ و ضدّ سکسیسم‌ش، می‌گوید بسیاری از زنان هم دنبال نری هستند که پدر خوبی برای فرزندان‌شان باشد. حالا کنارش اگر بلد باشند پنچری ماشین را بگیرند، اندام خوبی داشته باشند و بدانند چگونه سیگار بپیچند هم که چه بهتر.

این‌ها را گفتم که بگویم نمی‌دانم «م.م.م» را به خاطر فریم عینکش دوست دارم یا چیز دیگری. یا فلانی را به خاطر این دوست دارم که فلسفه می‌خواند یا همه‌اش به خاطر شنیدن حرف‌های فلانی از آخرین چالش‌ خود با دوست‌دخترش است. هر طور که باشد، در گوشه‌ای از دفتر خاطراتم، لیستی می‌نویسم از آن‌هایی که دوست‌شان داشته‌ام. ‌خواه به خاطر این که موقع گرفتن ماژیک از دختر جوانِ استاد حلّ تمرین، دستم به شکلی غیرعادی نوازش شده باشد، خواه به خاطر که یکی نظرش دربارۀ اعتصابات کارگری زمان شاه، برایم دلبرانه بوده‌باشد.

.

الصاقیه: ما معمولاً از آدم‌های توی مترو، کلاس زبان، آموزشگاه موسیقی و گروه تلگرامی خوش‌مان می‌آید. دوست داشتن مرحلۀ جلوتری است. استفاده از لفظ «دوست داشتن» در این یادداشت چندان درست نیست. چیزی میان خوش آمدن و دوست داشتن که فعلاً اسمی برایش نمی‌شناسم.

۱۳ نظر ۱۵ موافق ۰ مخالف

فرار عروسک‌های پارچه‌ای

یا آن روز که عروسکی پارچه‌ای از خانه فرار کرد. ناراحت شده بود از دست نوزادی که بین اسباب بازی هایش، به او نگاه نمی‌کرد. از پنجره پرید پایین و به سمت جنگل دوید. آنقدر تند می‌دوید که فکر می‌کرد الآن است قلبش از فرط زیادیِ ضربان منفجر شود. اما وقتی به تکه سنگی تکیه کرد و دست روی قلبش گذاشت، دید تکه پارچه‌ایست، دوخته شده به لباسِ پارچه‌ایِ دوخته شده بر بدن پنپه‌ای‌‌اش.

یا همان وقت که ناراحت شد از این که باور کرده بود قلبی دارد و بعد به این فکر افتاد که عروسکی بی قلب اصلاً ناراحت نمی‌شود.

همان شبی که عروسکی پارچه‌ای در جنگل راه می‌رفت و به هیچ چیز فکر نمی‌کرد و هیچ احساسی نداشت و به هیچ کجا نمی‌خواست برسد.

ادامه مطلب ۴ نظر ۱۳ موافق ۰ مخالف

علم بهتر است یا ثروت؟

در مورد علت نامفید بودن برخی علوم یا ناکارآیی‌شان، می‌گویند مشکل از کسانی است که با قدرت، علم را هم رهبری می‌کنند. اولین چیزی که در کلاس توسعۀ ترم چهار یاد گرفتیم، این بود که نظریات توسعه گاهی زیرنظر صاحبان پول تولید و به کشورهای جهان سومی صادر می‌شده‌اند. برنامه ریزی شده و جهت دار. چیز عجیبی هم نیست. سرمایه است دیگر. هر جا برود، آقاست.

ادامه مطلب ۹ نظر ۶ موافق ۰ مخالف

از هر دری سخنی

فکر می‌کنم خودم را بیش از حد بسته‌ام به بادِ چیزهای مختلف. به لیست کتاب‌هایم توی گودریدز که نگاه می‌کنم، از بیگ دیتا و زندگینامۀ ابوسعید ابوالخیر می‌بینم تا داستان‌های ویرجینیا وولف و تاریخ انقلاب مشروطه و اقتصاد فقر و نظریات توسعه.

اسپاتیفای و ساندکلاد، برایم شده‌اند بازار شام. صبح را با رامشتاین و مرلین منسن شروع می‌کنم و ظهر می‌روم سراغ هوزیِر و آهنگ های کانتری. بعدش ترکمانِ علیزاده را گوش می‌کنم و وقتی هوا تاریک می‎شود، صدای جز را بلند می‌کنم و می‌روم توی حال و مامان را تماشا می‌کنم که دارد شلیل می‌خورد و می‌گوید «یاسین تو رو کِی داماد کنم؟» و من با بی‌حوصلگی جواب می‌دهم که «باز دختر خوشگل دیده‌ای؟»

ادامه مطلب ۱۰ نظر ۱۱ موافق ۰ مخالف

یا یک ثانیه است

فلاسفۀ دنیا هیج توانسته‌اند خودشان را برای زنده ماندن قانع کنند؟ شب می‌خوابیده‌اند و صبح بیدار می‌شده‌اند و می‌رفته‌اند دنبال فهمیدن این که پشت هر چیز، چه چیز دیگری خوابیده؟ قبل از این که بخواهند دست به دامن خداهایشان شوند، برای زنده ماندن به چه چیزی چنگ می‌زده‌اند؟

ادامه مطلب ۴ نظر ۱۶ موافق ۱ مخالف

فرشته

خدا بال‌های سفیدش را بُرید. دستور داد از بهشتِ آسمان، به پایینش بیاندازند. در هوا می غلتید و دور خودش می‌چرخید. خون از بازوان پاره‌اش می‌چکید و بالا می‌رفت. از ابرها گذشت. درد احساس نمی‌کرد. چشمانش بسته بود.

روی زمین افتاده بود. به صحرایی خشک و بی‌آب. سایه‌ای نبود. جای بال، از بازو دستی برآمده بود و باقی بدنش به زنان می‌ماند. درد احساس کرد. نوزادی در شکم داشت که می‌خواست بیرون بیاید. جیغ می‌زد.

نوزادی به زمین افتاد. زشت و سیاه. تشنه بودند و هر دو گرسنه. روز، شب شد و دوباره روز شد. کودکش مُرده، کنارش افتاده بود. در آغوشش کشید. مقابل صورت گرفت و گلویش را با دندان برید. خون از رگ‌هایش مَکید و گوشتش را بلعید. در گریه.

به خواب رفت و از خواب برخاست و درد احساس کرد. نوزادی در شکم داشت که می‌خواست بیرون بیاید. جیغ می‌زد.

نوزادی به زمین افتاد. زشت و سیاه. تشنه بودند و هر دو گرسنه. زیر آفتاب، دراز کشید. نوزاد را به آغوش کشید و دست بر صورتش سایه کرد. به خواب رفتند. روز شب شد و دوباره روز شد. کودکش مُرده، در آغوشش بود. مقابل صورت گرفت و گلویش را با دندان برید. خون از رگ‌هایش مکید و گوشتش را بلعید. در گریه.

هزارها سال گذشته. خدا هر روز به زمین نگاه می‌کند. فرشته‌ای نیمه‌زن می‌بیند که هر روز، نوزادی زشت و سیاه به دنیا می‌آورد و فردای آن روز، نوزاد را پاره‌پاره، می‌خورد. در گریه.

۸ نظر ۱۰ موافق ۱ مخالف

سوابق سیاسی

پیش‌گفتار: مسیر حرکت اجتماعی و سیاسیِ مردم، زنجیره‌ای است شامل حلقه‌های ریزی که حتی به ذهن مردم هم نمی‌رسد. این داستان یک پسر بیست ساله است که در مسیر اعتراضات مردمی دیروز و امروز مقابل بانک مرکزی، نقش یک حلقۀ ریز را ایفا کرد.

 

ادامه مطلب ۴ نظر ۷ موافق ۰ مخالف

وضعیت سفید یا Days Of Our Lives

دو روز پیش با مرتضی حرف زدم. می‌گفت می‌خواهی فلان‌جا بمانی یا نه. منظور جیم بود که حالا چیزی نماینده کنارش یکی از ویژه‌نامه‌های شهرآرا هم اضافه شود. گفتم نمی‌دانم؛ چون احتمالاً از نوشتن در مطبوعات پول چندانی به دست نمی‌آید و بعید می‌دانم به آن سطح کیفیِ توی کله‌ام در زندگی برسم. همین که قرار است در سی و خرده ای سالگی، چقدر پول داشته باشم و کجا زندگی کنم و صبحانه و نهار چه بخورم. گفتم می‌خواهم درس های دانشگاه را بهتر بخوانم و بدم هم نمی‌آید بروم سراغ فاینَنس. از طرفی شرکت هم کار قانونی‌اش را تا آخر همین ماه شروع می‌کند و می‌توانم در همین مسیر بفهمم که چقدر اهل جان کَندن برای پول هستم.

ادامه مطلب ۹ نظر ۵ موافق ۰ مخالف

جهود و سیاه‌پوست

- همۀ این آدم‌ها بی‌سوادن؟

- آره، فقط چهار نفر از اعضای کلیسا سوادِ خواندن دارند. من یکی‌شون هستم.

- کال! تو از «اتیکوس» جوان‌تر به نظر می‌رسی.

- قیافۀ سیاه‌ها سن‌شون رو خوب نشون نمی‌ده.

- شاید واسه اینه که سواد ندارند.


کشتن مرغ مقلد - هارپر لی

فصل دوازده

.

الصاقیه: یک روز توی تاکسی نشسته بودم، نزدیک خانه. ترافیک سنگین بود. راننده و مرد کنارش هر دو مسن بودند. بحث در مورد آدم‌‎هایی بود که در این اوضاع و احوال، سر همدیگر کلاه می‌گذارند و رحم ندارند. مسافر گفت «این روزا یه کارایی می‌کنن که آدم می‌مونه» راننده سرش را برگرداند سمت پیرمرد و گفت «آقا! حتی یهودی این کارو با یه نفر نمی کنه.»

۷ نظر ۱۲ موافق ۰ مخالف
درباره من
هر آنچه که یک مریخیِ محبوس در زمین می‌خواهد بگوید.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان